آسمان کوچک

دو ماه می شویم / و به آغوش می گیریم آسمانمان را / آسمان کوچکمان را که یک واژه است /از مصدر پنجره /و من و تو /پرانتزی که سخت نگاهش داشته ایم

 
ساعت ۱٢:٥٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٥/٧/٢۳ 

سرم در یک سینی

 پایم در یک سینی

قلبم در یک سینی

خود را میان گوشتهای آویزان پیدا نمیکنم .

آواز دوست داشتی؛ بع بع ام یادت هست؟

گفتی بیا!شهر پر از علف است ؛یادت هست؟

تو راست گفتی

تو راست میگفتی...

مهربان! باز نی میزنی؟

 

 

 

خرداد 1380


کلمات کلیدی: